Παρασκευή, 17 Απριλίου 2009

Χριστέ μου! Ω Γλυκύ μου Έαρ !

Χριστέ μου! Σήμερα σε υμνούμε ! Υμνούμε την ταφήν σου κι όμως ,η καρδιά μας, πέραν από τον πόνο που φωλιάζει μέσα της, αγαλλιάζει από χαρά κι ελπίδα για το άνοιγμα των ουρανών...για τη μοναδική Θυσία σου !

Χριστέ μου ! Σε υμνούμε για την Αγάπη σου για τον άνθρωπον...για τον ανώνυμο και ελάχιστο άνθρωπο...για τον παραπεταμένο και αποδιωγμένο...για τον φτωχό και το δυστυχισμένο...για κάθε αμαρτωλό μου επιζητά την βοήθεια...για κάθε απελπισμένο...

Χριστέ μου ! Σε υμνούμε ! Υμνούμε την ένδοξη ταφή σου! υμνούμε το φως το ανέσπερον που διέλυσε το σκοτάδι ! Υμνούμε την καλωσύνη και την πραότητα και την Άκρα Ταπείνωση Σου!

Χριστέ ! Σήμερα στις εκκλησιές μικρά παιδιά υμνούν…υμνούν και κλαίνε από χαρά ! Και υμνούν το Άγιο Όνομά σου !

Χριστέ μου ! Σήμερα δεν είναι πένθος...δεν υπάρχει θλίψη και απελπισία...γιατί ...γιατί κι ο Άδης χιλιάδες χρόνια Σε ανέμενεν με ελπίδα ! Ανέμενεν τον Ένδοξον τον πηγαιμό Σου για να καταλύσεις την Πύλες του...για να διδάξει κι εκεί την Αγάπη σου!

Χριστέ μου ! Χριστέ Ιησού της ζωής μας! Ω Γλυκύ μου Έαρ !