stamatis spanoudakis - thalassa

Ακούγοντας την πανέμορφη μελωδία του Σταμάτη Σπανουδάκη αμέσως το μυαλό και η καρδιά και όλο το είναι σου ενώνεται με την Ελλάδα !

Αφιέρωμα : Η μουσική μας !!

Αυτή την παιδεία πρόσφεραν στους νέους οι Αρχαίοι πρόγονοί μας… Eτσι ζύμωναν και έπλαθαν τις νεανικές ψυχές...έτσι οδηγούσαν τη νεότητα στην αναζήτηση του καλού και αγαθού...

The Last of the Mohicans

Αφιέρωμα στη μουσική...αυτό το ουράνιο δώρο του Θεού...αφιέρωμα στην αρμονία των ήχων...αφιέρωμα στη νοσταλγία της καρδιάς και στην αναζήτησή της...

Αυτή είναι η μουσική...η αρμονία του σύμπαντος ...το γέλιο κι το κλάμα των μικρών παιδιών ...το δάκρυ της μάνας...η νοσταλγία του ξενιτεμένου...ένα μικρό λουλουδάκι του αγρού...

Αυτή είναι η μουσική...μια παγκόσμια και πανανθρώπινη γλώσσα...η γλώσσα και η φωνή της καρδιάς...έτσι,όπως την ξέρουμε όλοι...όταν πονάμε και αγαπάμε...όταν πικραινόμαστε...όταν μας αδικούν...όταν πιστεύουμε...όταν ελπίζουμε ...όταν αγωνιζόμαστε τον καλό αγώνα...όταν προσευχόμαστε...

Αυτή είναι η μουσική !!

Η πλάνη της ομορφιάς…

Αλήθεια, γιατί τα νιάτα ωραιοποιούν και θεοποιούν το εξωτερικό σχήμα του ανθρώπου και πιότερο την ομορφιά…

Και γιατί περιφέρονται από καθρέπτη σε καθρέπτη…και φτιάχνονται και στολίζονται …και κοιτάζονται ξανά και ξανά…

Και θέλουν…και γοητεύονται από το αποτέλεσμα…και αφιερώνουν χρόνο και αγχώνονται και τρέχουν…

Και ζητούν την προβολή και την καταξίωσή τους μέσα από το φθαρτό…και επιμένουν…

Και ουσιαστικά ματαιοπονούν, γιατί οικοδομούν και προσωπικότητα και σχέσεις σε σαθρά θεμέλια…

Και δίνουν πρωτεύουσα θέση στο ορατό … και παραμελούν το πραγματικά αληθινό και ωραίο..

Αυτό είναι η πλάνη της ομορφιάς…αυτό είναι το αποτέλεσμά της στους νέους…η λήθη…

Αυτή είναι και η λησμονιά στο καλό και το ωραίο…στην ομορφιά της ψυχής…στην αποξένωση της αγάπης…

Παγκόσμια εκστρατεία για την πείνα...

Όταν έστω κι ένας άνθρωπος στον κόσμο πεινάει...όταν ένα μικρό παιδί στερείται τα ελάχιστα...όταν κατά χιλιάδες πεθαίνουν γιατί στερούνται τα "βασικά".. όταν σε άλλα μέρη του κόσμου η σπατάλη και η χλιδή λέγεται "δικαίωμα"...τότε η κραυγή κι ο πόνος τους φτάνει μέχρι τον ουρανό...

Αφιέρωμα : Η παγκόσμια πείνα…

Συνάντησα τυχαία στο διαδίκτυο αυτή τη φωτογραφία… και δε σας το κρύβω… μου δημιούργησε χιλιάδες σκέψεις και με προβλημάτισε ιδιαίτερα…

Και με γέμισε με πολλά ερωτηματικά για τα συμβαίνοντα στον κόσμο…για την επάρκεια και τη χλιδή στη μια πλευρά του πλανήτη…και για τη στέρηση, την ανέχεια και τη δυστυχία στην άλλη πλευρά….

Και είπα στον εαυτό μου πολλά «γιατί» …κι έκλαψα για τους ανθρώπους που στερούνται τον «επιούσιον»…γι’ αυτούς που πεθαίνουν καθημερινά από έλλειψη τροφής…για τα μικρά παιδιά του κόσμου…

Και ρώτησα τον εαυτό μου : Αλήθεια, μπορούμε, να βοηθήσουμε…κι είπα ,με βεβαιότητα, ναι…μπορούμε…

Κοιτάξτε, λοιπόν, αυτή τη φωτογραφία…και βάλτε την μέσα στην καρδιά σας…και κάνετε αυτό που θα θέλατε να κάνουν οι άλλοι για σας..

Όμως, φίλοι μου, όχι με κυνικότητα…αλλά με αγάπη…με καλωσύνη και δάκρυα για τον συνάνθρωπό μας

Η αλήθεια της σιωπής…

Είναι ,λοιπόν, η σιωπή ο αθλητής της εγκράτειας…κι αδελφή της ταπείνωσης και της υπομονής. και της ανεκτικότητας…

Είναι σιωπή η ομορφιά της ψυχής...είναι η καρτερικότητα στις αδικίες…είναι η σοφία και η σύνεση…

Είναι η απάντηση της αγάπης…είναι το άρωμα και το θυμίαμα…είναι ο υπομονετικός Άγγελος και σύντροφός της ζωής μας…

H σιωπή είναι προτέρημα και τάλαντο και χάρις Χριστού και προσευχή νοερά και ουράνια…

Σπανουδάκης (Spanoudakis) - Βουκεφάλας (Boukefalas),ένας ύμνος στη φύση...

Αφιέρωμα : Περιβάλλον…


Δε θα πω πολλά…λίγα λόγια θα γράψω…ένα μήνυμα…μια ευχή…σαν ξύπνημα από το λήθαργο της αυτοκαταστροφής μας…

Kι αυτό δεν είναι γρίφος, ούτε αίνιγμα και σενάριο, αλλά μια πραγματικότητα που περιγράφεται με τη λέξη : : "χανόμαστε"…

'Ωρα ,λοιπόν, για αποφάσεις…για πράξεις με σεβασμό στη φύση…αυτό το υπέροχο κόσμημα του κόσμου…

Αφιέρωμα : Η πόλις η χιλιοτραγουδισμένη εάλω...

Η πόλις εάλω...όμως θα μείνει για πάντα μέσα στην καρδιά μας...γιατί, στο φωτεινό πέρασμά της ,εδραίωσε και διαφύλαξε την πίστη του Χριστού την Αγία κι ακόμη,γιατί άνθισε και κάρπισε η Ρωμιοσύνη

Για τους ήρωες της Μάχης της Κρήτης !

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης ,δώρα και βραβεία αξίζουν…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του ήλιου το καθάριο φως…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης ,της γης το φρέσκο άρωμα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της θάλασσας η δύναμη της αρμύρας…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του ουρανού το καταγάλανο άπειρο…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των αστεριών το νυκτερινό χαιρέτισμα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των ανέμων το απρόσμενο χαΐδεμα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των πουλιών το υπέροχο μίλημα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των βουνών το αγέρωχο ύψος…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των αγρών το πολύχρωμο κέντημα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των παιδιών το αθώο χαμόγελο…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του δικαίου η λέξη στο ναι και το όχι…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του γενναίου η απέραντη τόλμη…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της μητέρας το αστείρευτο δάκρυ…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των γονιών το ολόχρυσο κόσμημα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των προγόνων ελπίς η αιώνια…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της Ελλάδας το φως το άσβηστο…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της πατρίδας καθάριο παράδειγμα…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των Κρητών ιερός λόχος…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, μαχητών ανδρείων ο έπαινος…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των πεσόντων συμμάχων ο στέφανος…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, μαθητών του Χριστού πίστις…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του Ρεθύμνου πανάξιοι φύλακες…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, παλληκάρια ατρόμητα μπρος στον τύραννο…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, λευτεριάς της πατρίδας υπέρμαχοι…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, λουλουδάκια κι ανθάκια σας πρέπει…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, ένα δάκρυ ζεστό ας κυλήσει…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της πανάρχαιας λύρας ο χαρμόσυνος ήχος…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, η σιωπή της καρδιάς δικό σας τρόπαιο…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των παιδιών οι φωνές οι χαρούμενες…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, Θεϊκές αναμνήσεις μανάδων…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των ηρώων τα τείχη της Κρήτης …

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της Σχολής των δοκίμων αιώνια μνήμη…

Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, κρίνα και ρόδα αφήνω μπροστά σας…

Άνοιξη…την ίδια την Άνοιξη …αυτή σας προσφέρουμε με ευλάβεια !

Το φως και το χρώμα της…

Τους ύμνους και τα τραγούδια της…

Την πίστη και την ελπίδα της…

Ένα κεράκι…

Ένα μικρό λουλουδάκι…

Μια μαντινάδα για τη θυσία σας…

Μια μελωδία στης λύρας το αιώνιο άκουσμα…

Ένα απρόσμενο δάκρυ στα μάτια μας…

Λίγες παιδιάστικες και άδολες λέξεις…

Την υπόσχεση, πως δε σας ξεχάσαμε…

Αυτά τα μικρά…όλα αυτά,

έστω…αυτά καταθέτουμε ...

Ας είναι ευλογημένοι εκεί που είναι…

Αφιέρωμα : Η Κρήτη


Απ’ το γαλάζιο πέλαγος, Κρήτη μου σ’αγναντεύω,
του δειλινού τα σύγνεφα χρυσό σου πλέκουν στέμμα
κι ο ήλιος ανατέλλοντας από τον Ψηλορείτη,
σμίγει το αίμα τ’ ουρανού με το δικό σου το αίμα.

Κωστής Παλαμάς

Ένα μικρό λουλούδι της Άνοιξης για τους ήρωες της Κύπρου.

Για τα παιδιά της Κύπρου που έγραψαν τη δική τους ιστορία...

Κυκλοφοριακή αγωγή

Κάθε μέρα μαθαίνουμε από την καθημερινότητα. Διαβάστε :

Παρκάρισμα επάνωστις στροφές…όσο για τα ατυχήματα που ενδέχεται να γίνουν, πέρα βρέχει..

Παρκάρισμα στις διαβάσεις πεζών…όσο γι αυτά που λέμε στους μικρούς μαθητές, όλα πάνε περίπατο…

Παρκάρισμα στα πεζοδρόμια…έτσι για να τα στολίσουμε αντί για δέντρα…όσο για τους πεζούς, ας ξεχάσουν τα δικαιώματά τους…

Παρκάρισμα έξω από τις Δημόσιες και τις Αστυνομικές Υπηρεσίες…δικαιωματικά, βέβαια, για να δίνουμε το καλό παράδειγμα…

Παρκάρισμα στις θέσεις των ατόμων με ειδικές ανάγκες, έτσι για να δείχνουμε το σεβασμό μας, σ’όλο το μεγαλείο του…

Και λέμε, μπορούμε ν’αλλάξουμε…Απαντάμε ναι ! κι αυτό είναι το πρώτο μήνυμα μας,γιατί αξίζει ν’αλλάξουμε για το Ρέθυμνο, για τα παιδιά μας και τη ζωή τους...για τους χιλιάδες επισκέπτες…

Και κάτι ακόμη…μιας και το πετρέλαιο ακριβαίνει …καιρός να χρησιμοποιήσουμε και λίγο το ποδήλατο …και νάστε βέβαιοι ,ότι ούτε εσείς θα χάσετε ,ούτε η πόλη …

Αφιερώνεται στα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας πολιτών Ρεθύμνου , που το 2003 είπαν : Φτάνει πια...κι άρχισαν αυτή την μεγάλη προσπάθεια της πρόληψης των τροχαίων ατυχημάτων...

Η δημιουργία της ιστοσελίδας με τον τίτλο Τροχοπρόληψη ἠταν ένα σημαντικό βήμα και μια μεγάλη αρχή στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων...

Η πρωτοβουλία,λοιπόν, σας περιμένει στη "δική"σας σελίδα : www.troxoprolipsi.gr για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας...και να σταματήσει,επιτέλους,αυτό το "μακελειό"που γίνεται στους δρόμους της πατρίδας μας.

Τροχαία ατυχήματα...το πρώτο Εθνικό θέμα...

Αφιερώνεται στην Ελληνική Κυβέρνηση...και την καλούμε να κάνει τομές...και να αλλάξει τις απηρχειομένες στρατηγικές...και να κατανοήσει την τραγικότητα της κατάστασης στην πατρίδα μας..

Τραγωδία στην ΜΙΑΝΜΑΡ από τον κυκλώνα Ναργκίς...

10.000 χιλιάδες νεκροί και χιλιάδες αγνούμενοι ... χιλιάδες άστεγοι...χιλιάδες πεινασμένοι...

Σας λέμε,λοιπόν,όποιος μπορεί ας βοηθήσει...γιατί είναι αδέλφια μας...κι αυτό είναι το μήνυμά μας...

Τροχαία ατυχήματα...ίσως κάποτε πρέπει να ξυπνήσουμε...

Αφιέρωμα : περί της λιτότητας…

Κάποτε το σύνθημα : « όχι στη λιτότητα» ήταν μήνυμα πολιτικό... και ξαφνικά ,στις μέρες ,άρχισε να γίνεται κανόνας της καθημερινότητας.

Και οι μέρες των «παχέων αγελάδων» φαίνεται ότι παρήλθαν και πήραν τη θέση τους οι «ισχνές αγελάδες»…

Και ξύπνησε ο κόσμος και συνήλθε…και είπε αλλάζω στρατηγική…και σχεδιάζω…και αγοράζω μόνο τα αναγκαία …και οι σπατάλες «τέρμα»…

Και επειδή τα πράγματα δυσκόλεψαν… άρχισε να το σκέπτεται πολύ σοβαρά…κι αποφάσισε να σφίξει το ζωνάρι του…

Και ξέθαψε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και τη λέξη "αποταμίευση" κι άρχισε κι αυτή να τη συνδέει στενά με την έννοια της λιτότητας…

Κι είπε και τις λέξεις «ψωμί κι ελιά»…και θυμήθηκε τις «βρούβες» …κι άρχισε να μετρά τα έξοδα…

Και μετά από τόσα χρόνια προχώρησε σε προσθέσεις και αφαιρέσεις…και σε περικοπές των απολαύσεων…

Και άρχισε να γίνεται σιγά-σιγά φίλος με τη λιτότητα, όχι γιατί του το είπαν κάποιοι πολιτικοί, αλλά γιατί διαπίστωσε ότι δεν πήγαινε άλλο…

Λιτότητα, λοιπόν, ή περικοπή της σπατάλης…ή του μη αναγκαίου…ή απεξάρτηση από τις απολαύσεις…ή αλλαγή των άχρηστων συνηθειών…ή σύνεση στην αγορά και τη διαχείριση…

Καλοί μου φίλοι …όλα αυτά ίσως φαίνονται σαν μια ιστορία ή σαν ένα παραμύθι, αλλά δεν είναι έτσι..

Και δεν είναι έτσι, γιατί πολυπροχωρήσαμε σε αλόγιστες ενέργειες σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας με σοβαρό κόστος για μας τους ίδιους συνολικά, αλλά και για τον πλανήτη μας…

Και είναι η ώρα να αλλάξουμε…κι αυτό πρέπει να κάνουμε από τώρα…έστω απ’ αυτή τη στιγμή…

Κατηχητικός λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου

Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.

Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.

Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον.

Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.

Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.

Εί τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω˙ και γάρ ουδέν ζημειούται.

Εί τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.

Εί τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον˙ αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης˙ και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται˙ και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται˙ και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί. Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών˙ και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε. Πλούσιοι και πένητες μετ’ αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον. Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως˙ πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ εφάνη γάρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος. Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος. Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν˙ ο άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.

Επικράνθη˙ και γάρ κατηργήθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεπαίχθη.

Επικράνθη˙ και γάρ ενεκρώθη.

Επικράνθη˙ και γάρ καθηρέθη.

Επικράνθη˙ και γάρ εδεσμεύθη.

Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.

Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.

Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.

Πού σου, θάνατε, το κέντρον;

Πού σου, άδη, το νίκος;

Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.

Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.

Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.

Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.

Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.

Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.

Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.

Αμήν.

Χριστός Ανέστη ! Αληθώς Ανέστη !