Το τραγούδι των χρωμάτων!

Για τα παιδιά όλου τού κόσμου...για την ελπίδα και το φως...γι αυτά τα μικρά και μεγάλα λουλουδάκια...

Αφιέρωμα : Επείγον Γἀζα...

Η φωτογραφία τα λέει όλα...σ'αυτές τις ανθρώπινες στιγμές... τα σχόλια περιττεύουν...

Χάρης Νικολαΐδης : Δώστε ένα λεπτό αγάπης απ’ τη ζωή σας…

Ένα λεπτό απ’ τη ζωή μας… για τον Ελληνοαυστραλό συγγραφέα Χάρη Νικολαΐδη…

Ένα λεπτό από το χρόνο μας …για ένα μήνυμα συμπαράστασης …τηλεφωνώντας στο 210 6710155 στην Πρεσβεία της Ταϊλάνδης.

Ένα λεπτό από τα βάθη της καρδιάς μας… για να δώσουμε λίγη ελπίδα…στέλνοντας ένα e-mail στο thaiath@otenet.gr

Ένα λεπτό αγάπης…για να απαλύνουμε το δυσβάστακτο πόνο της φυλακής του…

Ένα λεπτό αλληλεγγύης…για δυναμώσουμε τη φωνή της δικαιοσύνης…

Ένα λεπτό απ’ τη ζωή μας…μικρές σκέψεις…σιωπηλή δράση…για να ξυπνήσουμε συνειδήσεις…

Ένα λεπτό, φίλοι μου, έστω ένα λεπτό…ένα λεπτό για να ακουστούν οι φωνές μας σ’ όλο τον κόσμο…

Ένα λεπτό απ’ τη ζωή μας… ένα λεπτό αγάπης... για τον συγγραφέα Χάρη Νικολαΐδη… για κάθε άνθρωπο που καταδιώκεται τόσο εύκολα…

Ο Χάρης Νικολαΐδης , καταδικάστηκε σε τριετή κάθειρξη από δικαστήριο της Ταϊλάνδης ,γιατί το 2005 έγραψε βιβλίο(νουβέλα) με τίτλο Verisimilitude (Αληθοφάνεια), το οποίο αναφερόταν σε κάποιο ανώνυμο εστεμμένο Ταϊλανδό πρίγκιπα και τη σκανδαλώδη ζωή του και κατά την κρίση των Αρχών πρόσβαλε τη μοναρχία.

Μπάρακ Ομπάμα : Μια Τελετή πρόκλησης και σπατάλης για όλο τον κόσμο …

Η τελετή ορκωμοσίας προβλέπεται ότι θα κοστίσει επισήμως 47 εκατομμύρια δολλάρια και κατ΄άλλους θα υπερβεί τα 150 εκατομμύρια δολλάρια.

Κι αυτά θα γίνουν, όταν όλοι μιλάνε για την παγκόσμια οικονομική κρίση…αλλά και την οικονομική κρίση στις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής.

Όταν άνθρωποι θα χάσουν τη δουλειά και το σπίτι τους…κι ακόμη αυτόν τον επιούσιον…

Όταν άνθρωποι θα πάνε στη φυλακή εξαιτίας των χρεών τους…

Όταν οικογένειες κινδυνεύουν να διαλυθούν και να φθάσουν σε σημείο απελπισίας…

Και είναι πρόκληση αν αναλογιστούμε τα σοβαρά προβλήματα του κόσμου…

Όταν άνθρωποι πεινάνε…όταν υποφέρουν και δυστυχούν…

Και είναι πρόκληση και σπατάλη…γιατί τα «τότε» λεγόμενα του Ομπάμα … προκαλούν τώρα τον Αμερικανικό λαό μ'αυτή την πράξη…όπως τον προκάλεσαν και οι προηγούμενοι Πρόεδροι …

Και είναι πρόκληση…γιατί ο κόσμος πίστεψε στα λόγια του…κι ακόμη, γιατί γέμισε την καρδιά του με ελπίδα…

Τελετή ορκωμοσία του Μπάρακ Ομπάμα, λοιπόν, τελετή ορκωμοσίας των 47 ή 150 εκατομμυρίων δολαρίων…

Τελετή ορκωμοσίας πρόκλησης…τελετή σπατάλης…τελετή μη κατανόησης του κόσμου και της πραγματικότητας..

Γι αυτό…γι’ αυτό καλούμε τον Μπάρακ Ομπάμα να αλλάξει τα πράγματα…κι’ απλά…πολύ απλά να πάει στην ορκωμοσία…

Κι αυτή του η πράξη θα είναι και η καλύτερη πολιτική…το καλύτερο παράδειγμα…

Περιμένουμε, λοιπόν, περιμένουμε…κι η Τρίτη είναι ακόμη μακριά…

Περιμένουμε για κάτι καλύτερο ... για κάτι ομορφότερο για τον κόσμο…

Αφιέρωμα : Ο Ραούλ Φολερώ –Το βιβλίο της αγάπης !

Γράφει ο Ραούλ Φολερώ στο βιβλίο της Αγάπης .

Είδα αυτό το όνειρο : Ένας άνθρωπος παρουσιάζετο στο κριτήριο του Κυρίου :
«Δες, Θεέ μου, του έλεγε, τήρησα τον Νόμο Σου, δεν έκαμα τίποτε το αισχρό, το κακό ή το αντίθρησκο. Κύριε, τα χέρια μου είναι καθαρά.

-Ασφαλώς, ασφαλώς του απαντούσε ο Καλός θεός…Αλλ’ είναι άδεια».

Κύριε, μάθε μας να μη αγαπούμε πια τον εαυτό μας, να μη είμαστε πια ικανοποιημένοι αγαπώντας τους δικούς μας, αγαπώντας εκείνους που μας αγαπούν.

Κύριε, μάθε μας να μη σκεπτόμαστε παρά τους άλλους, ν’ αγαπούμε, πρώτ’ από όλα, αυτούς που δεν αγαπήθηκαν.

Κύριε, κάνε μας να υποφέρουμε με τον πόνο των άλλων.

Κύριε, μη επιτρέψεις πια να ευτυχούμε μόνοι μας…

Κύριε δώσε μας την αγωνία της παγκόσμιας δυστυχίας κι απελευθέρωσέ μας από τον εαυτό μας.

Κύριε, θα ήθελα τόσο να βοηθήσω τους άλλους να ζήσουν, όλους τους άλλους, τους αδελφούς μου, που θλίβονται και υποφέρουν χωρίς να ξέρουν γιατί, περιμένοντας τον θάνατο να τους απολυτρώσει.

Να εμποδίσω τους φτωχούς να πεθάνουν είναι μια καλή πράξη. Άλλά , αν πρόκειται να τους αφήσω να πεθαίνουν από πείνα σ΄ όλη τους τη ζωή, αν κάνω τη ζωή τους ένα ατέλειωτο θάνατο, γίνομαι τότε συνένοχος σ’ αυτό το έγκλημα, αφού κρατώ σε υπερβολικό βαθμό ότι χρειάζεται για να ζήσουν.

Λόγια απλά...λόγια Χριστού για τον συνάνθρωπό μας...λέξεις στοργής...για ένα κόσμο κατανόησης και αλληλεγγύης και συμπάραστασης...σκέψεις αγάπης !

Just for One Day - Imagine Peace...Μόνο για μια μέρα...έτσι φαντάζομαι την Ειρήνη!

Έκκληση για ειρήνη…έκκληση σε Ισραήλ και Χαμάς…

Δεν ξέρω ποιος ευθύνεται…και ίσως καθένας να προβάλλει τους δικούς του λόγους, όμως, δημιουργήσατε μία θλιβερή και απαράδεκτη κατάσταση…και το αποτέλεσμα :Είναι ο θάνατος…κι ο φόβος …και η ανασφάλεια…

Και κάνω έκκληση στους ηγέτες…και στους λαούς τους…και μεταφέρω τις ιαχές του κόσμου…και τους ζητάμε να δείξουν σύνεση, έστω και τώρα…και να αναθεωρήσουν και σκέψεις και πράξεις…

Στους ηγέτες, λοιπόν ,απευθυνόμαστε…απλά και καθαρά…και κάνουμε έκκληση για ειρήνη...

Και κάνουμε έκκληση για ειρήνη…έκκληση για καλοσύνη…έκκληση για Αγάπη…

Αφιέρωμα : Αλληλεγγύη… και συμπαράσταση !!

Όταν κάποιος άνθρωπος στον κόσμο έχει ανάγκη…

Όταν κάποιος πεινάει και δυστυχεί στον τόπο του…

Όταν κάποιος είναι μόνος και ξένος και αβοήθητος…

Όταν κάποιος αναγκαστικά γίνεται πάροικος…

Τότε δίνουμε το χέρι και την καρδιά μας…


Όταν ένας λαός διώκεται και πυροβολείται…

Όταν ένας λαός βορβαδίζεται και κατακαίονται οι εστίες του…

Όταν ένας λαός…ένας λαός στη Γάζα δολοφονείται…

Όταν ένας λαός κατακρεουργείται και χάνεται…

Τότε φωνάζουμε και ζητάμε δικαιοσύνη…


Όταν τα μικρά παιδιά σκοτώνονται ανελέητα…

Όταν τα μικρά παιδιά γίνονται θύματα της βαρβαρότητας…

Όταν τα μικρά παιδιά θυσιάζονται χάριν σκοπιμοτήτων…

Όταν τα μικρά παιδιά στερούνται τη θαλπωρή και το χαμόγελο…

Τότε σηκώνουμε τα χέρια στον ουρανό και προσευχόμαστε…

Ας βοηθήσουμε, λοιπόν, όλοι μας…όπως μπορεί καθένας…
κι ας δείξει την Αγάπη του …κι όλοι ξέρουμε τον τρόπο…

Αφιέρωμα : Γιατροί χωρίς Σύνορα...

Καθώς οι επιθέσεις κρατούν τους ασθενείς στα σπίτια, οι Γιατροί χωρίς Σύνορα φέρνουν τις κλινικές στις γειτονιές.

Έτσι κι εμείς, καλούμε όσους θέλουν να στηρίξουν το έργο τους, αυτή την πραγματικά τιτάνια προσπάθεια τους....υποστηρίζοντας ή συμμετέχοντας σε αποστολή ... http://www.msf.gr/

Μια λέξη μόνο… μια λέξη...

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων…γι αυτά τα αθώα πλάσματα, που η υπεροψία της ανθρώπινης εξουσίας πειραματίζεται επάνω στο αθώο αίμα τους…

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων…για αυτά τα βλαστάρια του κόσμου, που η ανθρώπινη μανία τους στέρησε το δικαίωμα να ζήσουν…

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων…για αυτά τα μικρά παιδιά του πόνου, που η ανθρώπινη τρέλα μετέτρεψε το αθώο γέλιο τους σε κλάμα και σπαραγμό…

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων…γι αυτά τα μικρά μας αδέλφια, που ανθρώπινη μικροψυχία τους στέρησε το δικαίωμα στην ελπίδα…

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων, γι αυτά τα μικρά με τα άδολα μάτια, που η ανθρώπινη σκληρότητα καταπλήγωσε τη μικρή τρυφερή τους ψυχή…

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων, γι αυτά τα παιδιά στην ταλαίπωρη και πολυπαθή Γάζα…για τα παιδιά σε κάθε γωνιά του κόσμου, που η ανθρώπινη ανοησία συνεχίζει γκρεμίζει και να κατακαίει το είναι τους…που ηδονίζεται με το αίμα νηπίων…που στερεί το γέλιο και το χαμόγελο τους … που αφανίζει τα όνειρα και τις ελπίδες τους …

Μια λέξη μόνο για τα παιδιά των πολέμων…γι αυτά τα καταπληγωμένα παιδικά λουλούδια της γης, που η ανθρώπινη κυνικότητα παραθεώρησε στο πέρασμά της…

Μια λέξη μόνο…μια λέξη … αφιερωμένη στους ηγέτες που οργανώνουν τον αφανισμό των μικρών παιδιών…που συντελούν στη δυστυχία των ανθρώπων…μια λέξη…αφιερωμένη σ΄ όλους τους ηγέτες του κόσμου που σπέρνουν τη θλίψη, δυστυχία και την απόγνωση…

Μια λέξη μόνο…αυτή που θα έλεγαν τα μικρά παιδιά της Γάζας…μια λέξη λίγο πριν το μακρινό ταξίδι τους…μια λέξη ζωγραφισμένη στα άδοά μάτια τους...ανάμικτη με αίμα και πόνο και δάκρυα και παράπονο…

Μια λέξη μόνο…μια λέξη… Τη διαβάζω : ΝΤΡΟΠΗ !!

Ματαιότης…ματαιοτήτων, τα πάντα ματαιότης…

O άνθρωπος, τελικά, μέχρι τώρα, δε κατόρθωσε να κατανοήσει κάποια βασικά πράγματα, όπως, το τι σημαίνει αγάπη και ειρήνη …

Κι ενώ, όλη η ανθρώπινη ιστορία είναι γιομάτη με χιλιάδες παραδείγματα του «κακού»…συνεχίζουμε, ως άνθρωποι και ως ηγέτες την ίδια αλλοπρόσαλλη πορεία…

Και ως πρώτο μέσον χρησιμοποιούμε τη δύναμη του ισχυρού…και τότε εξαφανίζεται το «καλό»…και χάνεται η αγάπη και η ειρήνη και δικαιοσύνη…

Κι ο κόσμος μας…βάφεται στο αίμα…κι ο θάνατος γίνεται απλά αριθμός…και ψυχραίνεται η καρδιά των ηγετών…και τα όπλα, αυτά τα εργαλεία του θανάτου, θεοποιούνται…

Κι η δυστυχία απλώνεται παντού…και ζωγραφίζεται στα μάτια των μικρών παιδιών ως κλάμα και δάκρυ και απόγνωση και απελπισία…

Και οι ηγέτες…από κάθε πλευρά δεν καταλαβαίνουν…ούτε κατανοούν τον πόνο και την οδύνη που προκαλούν…

Και νομίζουν ότι έτσι δίνουν λύση στο κάθε πρόβλημα…ότι έτσι θα επιτύχουν …με τον φόβο και τον τρόμο…με τη φωτιά και τις καταστροφές…με το ξεσπίτωμα των ανθρώπων από τις εστίες τους …

Όμως, όταν κάποιοι σκέφτονται και ενεργούν μ’ αυτόν τον τρόπο…χρησιμοποιώντας τη βία αντί της αγάπης, τότε ο κόσμος μας ολισθαίνει επικίνδυνα προς την καταστροφή…

Ας σταματήσουν, επιτέλους, οι εκατέρωθεν εγωισμοί…κι ας πρυτανεύσει η λογική και η δικαιοσύνη… και ειρήνη και η ζεστασιά της καρδιάς…κι ας μιλήσουν ξανά…ας δείξουν καλή διάθεση, έστω προς όφελος των λαών τους…

Και μιλάμε για το Ισραήλ και τους Παλαιστίνιους…και τους καλούμε να ανατρέξουν στο βάθος του χρόνου…και να ψάξουν για τα «καλά» και τα «κακά» των λαών τους…κι ας πάρουν το καλύτερο…κάθε τι που μιλάει για αγάπη και συνάνθρωπο… οτιδήποτε το ειρηνικό και δίκαιο…κι αυτό να χρησιμοποιήσουν αντί για όπλα…

Διαφορετικά ,ξαναγυρνούν τα πράγματα στη νηπιακή ηλικία…στο οφθαλμό αντί οφθαλμού…και στο οδόντα αντί οδόντος…και το αποτέλεσμα…

Και το ξαναλέμε : Ματαιότης…ματαιοτήτων…

Αφιέρωμα : Το μακελειό της Γάζα…

Ειλικρινά, δεν ξέρω τι να πω…και προσπαθώ να εξηγήσω το γιατί αυτού του παραλογισμού…

Και φέρνω στο μυαλό μου τα θύματα των επιθέσεων…και καταγράφω… νεκροί 345…και 1.600 τραυματίες…και σκέφτομαι την οργή…και την απόγνωση…και την απελπισία…και την ανέχεια…και τη δυστυχία των κατοίκων της Γάζα…

Και σκέφτομαι τα παιδιά και τις μανάδες…και σκέφτομαι τους ηλικιωμένους και τους ανήμπορους…και συμπονώ όλους τους πληγωμένους…

Και κάνω έκκληση σε όλους…κάνω έκκληση Αγάπης και Ειρήνης…στους ηγέτες Ισραήλ και Παλαιστινίων…κάνω έκκληση … έκκληση σε γη και ουρανό…και ελπίζω…

Κι ελπίζω κάποτε να τελέψουν οι ανθρώπινοι εγωισμοί…και να μαλακώσουν οι σκληρόκαρδες καρδιές…και η πραγματική Ειρήνη Χριστού να κυριαρχήσει στον κόσμο μας…

Χριστούγεννα : ΄Ανθρωποι μονάχοι...

Κι αυτή τη μοναξιά...που είναι αποτέλεσμα της αποξένωσης του ανθρώπου από τον άνθρωπο... έρχεται για να τη γλυκάνει ο μικρός Ιησούς,φέρνοντας την αγάπη,την ελπίδα και την ειρήνη!

Αφιέρωμα : Τα Χριστούγεννα των φτωχών…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα… ο μικρός Ιησούς μας επισκέπτεται και κτυπάει ξανά την πόρτα της καρδιάς μας…

Και προσκαλεί τους έχοντες και κατέχοντες να δώσουν ζεστασιά και χαρά στ’ αδέλφια του…στους φτωχούς και τους πεινασμένους…στους άστεγους και τους ταλαίπωρους της ζωής…στους άρρωστους…στους κτυπημένους από το AIDS…στους χρήστες ναρκωτικών…

Και κτυπά και ξανακτυπά για συμπόνια και ευσπλαχνία…και μας θυμίζει την δυστυχία των φυλακισμένων…και μας καλεί να ντύσουμε και να φιλοξενήσουμε τους μετανάστες…τους ξένους…και να τους δώσουμε ότι έχουμε…ότι μπορούμε…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα, ο μικρός Ιησούς απλώνει και το χέρι του στα πεινασμένα παιδιά, στα σκελετωμένα από την ανέχεια και τη στέρηση και κλαίοντας, σκουπίζει απαλά τα λιγοστά δάκρυά τους…

Και καθαρίζει τις πληγές τους με κρασί και λάδι…και πλύνει τα πανέμορφα προσωπάκια τους…και μας καλεί να τα ντύσουμε και να καθίσουμε μαζί τους …μας καλεί να δειπνήσουμε μαζί τους… να τους δώσουμε χαρά …να τραγουδήσουμε …να γελάσουμε να τα γεμίσουμε με ελπίδα…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα μας θυμίζουν ότι πρέπει να δώσουμε από το περίσσευμα της καρδιάς μας…για να σβήσει ο πόνος και η μοναξιά…για να φύγει η θλίψη …για ξαναγεννηθεί η ελπίδα…για να γεμίσει ο κόσμος ξανά με ειρήνη…για να λάμψουν τα μάτια των κατατρεγμένων…

Δύο χιλιάδες οκτώ χρόνια μετά… ο Βασιλιάς της Ειρήνης , μας ξαναθυμίζει το πραγματικό νόημα της γέννησής του…εκεί στο φτωχικό σπήλαιο…και φυτεύει στη συνείδησή μας πολλά δεντράκια, που έχουν τις λέξεις φτώχεια και μοναξιά…κι άλλα με τις λέξεις κρύο και παγωνιά και στέρηση…δεντράκια ειρήνης και συμπόνιας…δεντράκια αγάπης και καλοσύνης…δεντράκια φιλανθρωπίας…δεντράκια και λουλουδάκια του καλού…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα….ο μικρός Ιησούς της αγάπης περιδιαβαίνει στα μέρη της φτώχειας και του πόνου…και παρακάθεται στις σκηνές με τα τσιγγανόπουλα και ξενυκτά μαζί τους….και συντροφεύει στα νοσοκομεία τους άρρωστους…και δίνει ελπίδα στους φυλακισμένους…

Και συντροφεύει τους άστεγους της Αθήνας και της Ευρώπης… και περνά από κάθε μικρή και μεγάλη πόλη του κόσμου…και κάθεται και ξαγρυπνά μαζί τους…και σκεπάζεται με τις χαρτόκουτες…εκεί στο «σπιτάκι» τους …κάτω από τις σκάλες των πολυκατοικιών…στα παγκάκια και τις βιτρίνες των καταστημάτων…στις πλατείες και στα εγκατελελειμένα αυτοκίνητα…

Κι αυτά τα Χριστούγεννα…τα Χριστούγεννα των φτωχών του κόσμου…ο μικρός Ιησούς…ο πατέρας και αδελφός μας περιδιαβαίνει όλες τις γειτονιές του κόσμου…και κτυπά…και ξανακτυπά την πόρτα της καρδιάς μας…και μας καλεί ονομαστικά…και μας προσκαλεί να δώσουμε…να προσφέρουμε ότι έχουμε…ότι μπορούμε…

Ας δώσουμε, λοιπόν, λίγα χρήματα στο φτωχό και κατατρεγμένο της γειτονιάς μας…λίγο ψωμί…λίγα ρούχα…ένα παλτό για το κρύο…μια κουβέρτα…μια γωνιά για φιλοξενία…ένα ζεστό πιάτο φαγητό…λίγο νερό…ένα καλό λόγο…λέξεις για θάρρος και ελπίδας…λέξεις χαράς και ειρήνης…

Αυτό είναι το καλύτερο δώρο για τη γέννηση του μικρού Ιησού ,ένα δώρο για να ζεστάνει την τότε φτώχεια και τη μοναξιά του σπηλαίου της γέννησης…ένα δώρο αντί Χρυσού και Σμύρνας και Λιβάνου…ένα δώρο για τους φτωχούς αδελφούς μας…του αδελφούς του Χριστού της Αγάπης !!

Χρόνια Πολλά σε όλους μας !

Η ιστορία της Ελλάδας σε 10 λεπτά...για να μαθαίνουμε και να θυμόμαστε...

Μικρή χώρα,μεγάλη ιστορία... και το χρέος για μας τους νεότερους, για κάθε γενιά, είναι να συνεχίσουμε,ώστε το διάβα μας να είναι και πάλι καρποφόρο και πάλι ωφέλιμο για τον κόσμο...

Χριστούγεννα, η γέννηση του Σωτήρα Ιησού

Ο Χριστός της αγάπης και της ειρήνης ήρθε ταπεινά στον κόσμο,δίχως φωνές και τυμπανοκρουσίες,δίχως τιμές και πολυτέλειες...έτσι ,απλά και φτωχικά...

Κι ο ερχομός του διαλάλησε την ειρήνη από τα στόματα των αγγέλων και μεμιάς φωτίστηκαν οι καρδιές των ανθρώπων...κι η φύση ξαναγεννήθηκε κι έλαμψαν οι ουρανοί και ημέρεψε η θάλασσα...

Κι ο κόσμος χάραξε νέα πορεία...και του δόθηκε η ευκαιρία ν'αλλάξει...κι άρχισε ο αγώνας...

Κι αυτός ο καλός αγώνας μας επιτρέπει να καταξιωθούμε...και μας ανοίγει τους ουρανούς της αιώνιας ζωής...

Αυτή είναι η αλήθεια φίλοιμου...γεννήθηκε ο Χριστός και άνθισε στην καρδιά μας η ελπίδα...

Αφιέρωμα : Φωνές Ειρήνης…

Φωνές ειρήνης για να σβήσουν τα μίση σ’ όλη την Ελλάδα…

Φωνές ειρήνης για να μαλακώσουν οι πέτρινες και σκληρόκαρδες καρδιές…

Φωνές ειρήνης για σύνεση και νηφαλιότητα και αγάπη…

Φωνές ειρήνης ενάντια στον πυρπολισμό και τις λεηλασίες καταστημάτων…

Φωνές ειρήνης ενάντια στις μικροπολιτικές και στείρες αντιπαραθέσεις…

Φωνές ειρήνης ενάντια στην υπεροψία των μέσων μαζικής ενημέρωσης …

Φωνές ειρήνης ενάντια στη συνολική έλλειψη αντικειμενικότητας …

Φωνές ειρήνης στους κουκουλοφόρους και στην ματαιότητα των πράξεων τους…

Φωνές ειρήνης στις πορείες και στους συνδικαλιστές της πατρίδας μας…

Φωνές ειρήνης στα πανεπιστήμια και τους φοιτητές μας…

Φωνές ειρήνης για την Ελληνική Αστυνομία …

Φωνές ειρήνης για το ανοσιούργημα ανθρώπων να κάψουν την Ελληνική σημαία…

Φωνές ειρήνης για μας τους Έλληνες που ξανά ανακαλύψαμε το μικρόβιο της διχόνοιας…

Φωνές ειρήνης για την εκ γενετής αντιπαράθεση και ασυνεννοησία μας…

Φωνές ειρήνης γι’ αυτούς ,που σε κάθε αντίθετη άποψη αντιδρούν με βία…

Φωνές ειρήνης για την Ορθόδοξη Εκκλησία μας…

Φωνές ειρήνης στα νιάτα της πατρίδας μας, στους μαθητές και στις μαθήτριες μας…

Φωνές ειρήνης για την τήρηση των θεσμών και των νόμων…

Φωνές ειρήνης για το γκρέμισμα κάθε καλού που δημιουργήσαμε…

Φωνές ειρήνης για την προσπάθεια απαξίωσης των πάντων…

Φωνές ειρήνης για να αφυπνιστούν οι πνευματικοί ηγέτες μας…

Φωνές ειρήνης για όσους διαμορφώνουν την κοινή γνώμη…

Φωνές ειρήνης για να τελειώσει αυτή η κακή νύχτα…

Φωνές ειρήνης για να ξανάρθει το φως στην πατρίδα μας…

Φωνές ειρήνης για να ακουστούν ξανά χαρούμενα παιδικά γέλια…

Φωνές ειρήνης σε κάθε δρομάκι της πατρίδας μας…

Φωνές ειρήνης για τον πολιτισμό και την ιστορία μας…

Φωνές ειρήνης για να ξαναβλαστήσει η ελπίδα και η εμπιστοσύνη…

Φωνές ειρήνης για να ξαναρχίσουμε…

Φωνές ειρήνης έστω και την τελευταία στιγμή…

Φωνές ειρήνης για να ξανανιώσουμε το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα, λοιπόν, σε όλους μας…σε πολιτικούς ηγέτες…και σε ηγέτες του τύπου…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα στους κουκουλοφόρους ...κι εύχομαι το φως του μικρού Χριστού να φωτίσει τις καρδιές τους…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα σ’όλους τους πονεμένους και αδικημένους…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα στους νέους και τους μαθητές της πατρίδας μας…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα στην Ελληνική Αστυνομία…

Φωνές ειρήνης και Καλά Χριστούγεννα σε κάθε Έλληνα…κι εύχομαι, η Ειρήνη που μας έφερε ο Χριστός της Αγάπης να φωλιάσει στην καρδιά μας… και να γίνει συμπόνια και συμπαράσταση και αλληλεγγύη για κάθε άνθρωπο...

Φωνές Ειρήνης για την Ελλάδα μας...

Αφιέρωμα : Παιδεία Ειρήνης...

Η βία φέρνει βία…και η μάχαιρα φέρνει μάχαιρα…και η πορεία του κόσμου ζωγραφίζεται με τα χειρότερα χρώματα και τις πιο απαίσιες μορφές…

Κι ο φόβος κι ο τρόμος γίνεται κυρίαρχος…κι αρχίζει να μας εγκαταλείπει η ηρεμία και η ειρήνη…

Και η ελπίδα για κάτι καλύτερο… όχι μόνο σε υλικά, αλλά σε πνευματικά και ψυχικά αγαθά αρχίζει να εξαφανίζεται…

Και η έννοια της αγάπης γίνεται κούφιο γράμμα…κι εννοείται από μας τους Χριστιανούς, που φαίνεται ότι τόσα χρόνια...και τώρα ,την 3η χιλιετία ,δεν κατανοήσαμε το νόημα της…

Και βγάλαμε στην επιφάνεια όλα τα άγρια ένστικτα μας…και αφιονίσαμε τους νέους… και προχωρήσαμε σε βανδαλισμούς ...και στο κάψιμο οικημάτων …κι άραγε, για πιο λόγο …

Φίλοι μου, μια κακή ενέργεια ενός Αστυνομικού, που είχε ως αποτέλεσμα το θάνατο του 15χρονου Αλέξη, δεν μας κάνει ήρωες καταστροφών, ούτε μας δικαιώνει σε κάτι… και πολύ περισσότερο, αυτή τη βία των άλλων... δεν θα την επιζητούσε ,σε καμία περίπτωση, ο άτυχος μαθητής…

Εμείς προσευχόμαστε στο Χριστό της Αγάπης για το μικρό Αλέξη, αλλά και για κάθε άνθρωπο…κι ακόμη, γι αυτούς που καταστρέφουν και καίνε και σκορπούν τη δυστυχία στους άλλους κι ελπίζουμε …ελπίζουμε έγκαιρα να αντιληφθούν το παράλογο των πράξεών τους…

Παιδεία Ειρήνης ,λοιπόν, είναι το μήνυμά μας... και φωνάξτε το σ’ όλο τον κόσμο και διαλαλήστε το …κι ανοίξτε την καρδιά σας…και δείτε κατάματα ο ένας τον άλλον…και δώστε τα χέρια…

Κι αυτό είναι και το μήνυμα των Χριστουγέννων …ένα χαρμόσυνο μήνυμα που μιλάει για αγάπη και δικαιοσύνη…που μιλάει για κατανόηση και ευσπλαχνία…ένα μήνυμα αλληλοσεβασμού…ένα πανανθρώπινο μήνυμα αλληλοκατανόησης και αλληλεγγύης…ένα μήνυμα ελπίδας για να πορευτούμε…

Ελπίζουμε, λοιπόν, ελπίζουμε και προσευχόμαστε…

Αφιέρωμα : Περί μεταναστών ο λόγος… 22η ημέρα αγώνα για δικαίωση…


Με λίγα λόγια ζωγραφίζω αυτή την προσπάθεια για δικαίωση...μια ύστατη προσπάθεια για φιλοξενία των 15 μεταναστών στα Χανιά…

Και καταγράφω την αγωνία και τα παράπονα τους …και κάνω τραγούδι τη σιωπή τους…

Κι αυτή τη σιωπή τους τη στέλνω ειρηνικά στην Αθήνα…εκεί στο κέντρο και στο χώρο των αποφάσεων…

Και επικαλούμαι τα φιλάνθρωπα αισθήματα του κ. Υπουργού εσωτερικών και επιζητώ…

Επιζητώ να επιδείξει την αγάπη του στους ξένους…αυτούς που τώρα αγωνίζονται…

Γι αυτούς τους ταλαιπωρημένους και αποδιωγμένους από παντού … έστω για αυτούς…

Και θυμίζω σε όλους μας τα λόγια του Κυρίου μας…του Χριστού της συμπόνιας και της Αγάπης : « Ξένος ήμουν και με πήρατε στο σπίτι σας ,γυμνός ήμουνα και με ντύσατε…»

Κι ακόμη ότι η καρδιά του Νόμου είναι η Ευσπλαχνία !

Αφιέρωμα : Η παγκόσμια Οικονομική κρίση

Διατηρήστε και την πίστη και την αισιοδοξία και την ελπίδα σας … κι αυτό είναι το παγκόσμιο μήνυμά μας…και μάθετε από τα παιδιά...από το γέλιο και το χαμόγελό τους...από την απλότητα ...και την αγνότητά τους...και μη φοβάστε...