Η πόλις εάλω...όμως θα μείνει για πάντα μέσα στην καρδιά μας...γιατί, στο φωτεινό πέρασμά της ,εδραίωσε και διαφύλαξε την πίστη του Χριστού την Αγία κι ακόμη,γιατί άνθισε και κάρπισε η Ρωμιοσύνη
Κυριακή 25 Μαΐου 2008
Για τους ήρωες της Μάχης της Κρήτης !
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης ,δώρα και βραβεία αξίζουν…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του ήλιου το καθάριο φως…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης ,της γης το φρέσκο άρωμα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της θάλασσας η δύναμη της αρμύρας…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του ουρανού το καταγάλανο άπειρο…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των αστεριών το νυκτερινό χαιρέτισμα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των ανέμων το απρόσμενο χαΐδεμα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των πουλιών το υπέροχο μίλημα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των βουνών το αγέρωχο ύψος…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των αγρών το πολύχρωμο κέντημα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των παιδιών το αθώο χαμόγελο…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του δικαίου η λέξη στο ναι και το όχι…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του γενναίου η απέραντη τόλμη…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της μητέρας το αστείρευτο δάκρυ…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των γονιών το ολόχρυσο κόσμημα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των προγόνων ελπίς η αιώνια…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της Ελλάδας το φως το άσβηστο…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της πατρίδας καθάριο παράδειγμα…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των Κρητών ιερός λόχος…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, μαχητών ανδρείων ο έπαινος…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των πεσόντων συμμάχων ο στέφανος…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, μαθητών του Χριστού πίστις…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, του Ρεθύμνου πανάξιοι φύλακες…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, παλληκάρια ατρόμητα μπρος στον τύραννο…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, λευτεριάς της πατρίδας υπέρμαχοι…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, λουλουδάκια κι ανθάκια σας πρέπει…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, ένα δάκρυ ζεστό ας κυλήσει…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της πανάρχαιας λύρας ο χαρμόσυνος ήχος…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, η σιωπή της καρδιάς δικό σας τρόπαιο…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των παιδιών οι φωνές οι χαρούμενες…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, Θεϊκές αναμνήσεις μανάδων…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, των ηρώων τα τείχη της Κρήτης …
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, της Σχολής των δοκίμων αιώνια μνήμη…
Άνοιξη…σαν της Άνοιξης, κρίνα και ρόδα αφήνω μπροστά σας…
Άνοιξη…την ίδια την Άνοιξη …αυτή σας προσφέρουμε με ευλάβεια !
Το φως και το χρώμα της…
Τους ύμνους και τα τραγούδια της…
Την πίστη και την ελπίδα της…
Ένα κεράκι…
Ένα μικρό λουλουδάκι…
Μια μαντινάδα για τη θυσία σας…
Μια μελωδία στης λύρας το αιώνιο άκουσμα…
Ένα απρόσμενο δάκρυ στα μάτια μας…
Λίγες παιδιάστικες και άδολες λέξεις…
Την υπόσχεση, πως δε σας ξεχάσαμε…
Αυτά τα μικρά…όλα αυτά,
έστω…αυτά καταθέτουμε ...
Ας είναι ευλογημένοι εκεί που είναι…
έστω…αυτά καταθέτουμε ...
Ας είναι ευλογημένοι εκεί που είναι…
Πέμπτη 22 Μαΐου 2008
Τρίτη 20 Μαΐου 2008
Δευτέρα 19 Μαΐου 2008
Κυκλοφοριακή αγωγή
Κάθε μέρα μαθαίνουμε από την καθημερινότητα. Διαβάστε :
Παρκάρισμα επάνωστις στροφές…όσο για τα ατυχήματα που ενδέχεται να γίνουν, πέρα βρέχει..
Παρκάρισμα στις διαβάσεις πεζών…όσο γι αυτά που λέμε στους μικρούς μαθητές, όλα πάνε περίπατο…
Παρκάρισμα στα πεζοδρόμια…έτσι για να τα στολίσουμε αντί για δέντρα…όσο για τους πεζούς, ας ξεχάσουν τα δικαιώματά τους…
Παρκάρισμα έξω από τις Δημόσιες και τις Αστυνομικές Υπηρεσίες…δικαιωματικά, βέβαια, για να δίνουμε το καλό παράδειγμα…
Παρκάρισμα στις θέσεις των ατόμων με ειδικές ανάγκες, έτσι για να δείχνουμε το σεβασμό μας, σ’όλο το μεγαλείο του…
Και λέμε, μπορούμε ν’αλλάξουμε…Απαντάμε ναι ! κι αυτό είναι το πρώτο μήνυμα μας,γιατί αξίζει ν’αλλάξουμε για το Ρέθυμνο, για τα παιδιά μας και τη ζωή τους...για τους χιλιάδες επισκέπτες…
Και κάτι ακόμη…μιας και το πετρέλαιο ακριβαίνει …καιρός να χρησιμοποιήσουμε και λίγο το ποδήλατο …και νάστε βέβαιοι ,ότι ούτε εσείς θα χάσετε ,ούτε η πόλη …
Αφιερώνεται στα ιδρυτικά μέλη της Πρωτοβουλίας πολιτών Ρεθύμνου , που το 2003 είπαν : Φτάνει πια...κι άρχισαν αυτή την μεγάλη προσπάθεια της πρόληψης των τροχαίων ατυχημάτων...
Η δημιουργία της ιστοσελίδας με τον τίτλο Τροχοπρόληψη ἠταν ένα σημαντικό βήμα και μια μεγάλη αρχή στη μείωση των τροχαίων ατυχημάτων...
Η πρωτοβουλία,λοιπόν, σας περιμένει στη "δική"σας σελίδα : www.troxoprolipsi.gr για να ενώσουμε τις δυνάμεις μας...και να σταματήσει,επιτέλους,αυτό το "μακελειό"που γίνεται στους δρόμους της πατρίδας μας.
Τροχαία ατυχήματα...το πρώτο Εθνικό θέμα...
Αφιερώνεται στην Ελληνική Κυβέρνηση...και την καλούμε να κάνει τομές...και να αλλάξει τις απηρχειομένες στρατηγικές...και να κατανοήσει την τραγικότητα της κατάστασης στην πατρίδα μας..
Τετάρτη 14 Μαΐου 2008
Τετάρτη 7 Μαΐου 2008
Δευτέρα 5 Μαΐου 2008
Αφιέρωμα : περί της λιτότητας…Κάποτε το σύνθημα : « όχι στη λιτότητα» ήταν μήνυμα πολιτικό... και ξαφνικά ,στις μέρες ,άρχισε να γίνεται κανόνας της καθημερινότητας.
Και οι μέρες των «παχέων αγελάδων» φαίνεται ότι παρήλθαν και πήραν τη θέση τους οι «ισχνές αγελάδες»…
Και ξύπνησε ο κόσμος και συνήλθε…και είπε αλλάζω στρατηγική…και σχεδιάζω…και αγοράζω μόνο τα αναγκαία …και οι σπατάλες «τέρμα»…
Και επειδή τα πράγματα δυσκόλεψαν… άρχισε να το σκέπτεται πολύ σοβαρά…κι αποφάσισε να σφίξει το ζωνάρι του…
Και ξέθαψε από το χρονοντούλαπο της ιστορίας και τη λέξη "αποταμίευση" κι άρχισε κι αυτή να τη συνδέει στενά με την έννοια της λιτότητας…
Κι είπε και τις λέξεις «ψωμί κι ελιά»…και θυμήθηκε τις «βρούβες» …κι άρχισε να μετρά τα έξοδα…
Και μετά από τόσα χρόνια προχώρησε σε προσθέσεις και αφαιρέσεις…και σε περικοπές των απολαύσεων…
Και άρχισε να γίνεται σιγά-σιγά φίλος με τη λιτότητα, όχι γιατί του το είπαν κάποιοι πολιτικοί, αλλά γιατί διαπίστωσε ότι δεν πήγαινε άλλο…
Λιτότητα, λοιπόν, ή περικοπή της σπατάλης…ή του μη αναγκαίου…ή απεξάρτηση από τις απολαύσεις…ή αλλαγή των άχρηστων συνηθειών…ή σύνεση στην αγορά και τη διαχείριση…
Καλοί μου φίλοι …όλα αυτά ίσως φαίνονται σαν μια ιστορία ή σαν ένα παραμύθι, αλλά δεν είναι έτσι..
Και δεν είναι έτσι, γιατί πολυπροχωρήσαμε σε αλόγιστες ενέργειες σε όλα τα επίπεδα της ζωής μας με σοβαρό κόστος για μας τους ίδιους συνολικά, αλλά και για τον πλανήτη μας…
Και είναι η ώρα να αλλάξουμε…κι αυτό πρέπει να κάνουμε από τώρα…έστω απ’ αυτή τη στιγμή…
Σάββατο 26 Απριλίου 2008
Κατηχητικός λόγος Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου
Εί τις ευσεβής και φιλόθεος, απολαυέτω της καλής ταύτης και λαμπράς πανηγύρεως.
Εί τις ευγνώμων, εισελθέτω χαίρων εις την χαράν του Κυρίου αυτού.
Εί τις έκαμε νηστεύων, απολαυέτω νύν το δηνάριον.
Εί τις από της πρώτης ώρας ειργάσατο, δεχέσθω σήμερον το δίκαιον όφλημα.
Εί τις μετά την τρίτην ήλθεν, ευχαρίστως εορτασάτω.
Εί τις μετά την έκτην έφθασε, μηδέν αμφιβαλλέτω˙ και γάρ ουδέν ζημειούται.
Εί τις υστέρησεν εις την ενάτην, προσελθέτω, μηδέν ενδοιάζων.
Εί τις εις μόνην έφθασε την ενδεκάτην, μη φοβηθή την βραδύτητα˙ φιλότιμος γάρ ων ο Δεσπότης, δέχεται τον έσχατον καθάπερ και τον πρώτον˙ αναπαύει τον της ενδεκάτης, ως τον εργασάμενον από της πρώτης˙ και τον ύστερον ελεεί και τον πρώτον θεραπεύει˙ κακείνω δίδωσι και τούτω χαρίζεται˙ και τα έργα δέχεται και την γνώμην ασπάζεται˙ και την πράξιν τιμά και την πρόθεσιν επαινεί. Ουκούν εισέλθετε πάντες εις την χαράν του Κυρίου υμών˙ και πρώτοι και δεύτεροι τον μισθόν απολαύετε. Πλούσιοι και πένητες μετ’ αλλήλων χορεύσατε˙ εγκρατείς και ράθυμοι την ημέραν τιμήσατε˙ νηστεύσαντες και μη νηστεύσαντες, ευφράνθητε σήμερον. Η τράπεζα γέμει, τρυφήσατε πάντες. Ο μόσχος πολύς, μηδείς εξέλθη πεινών. Πάντες απολαύσατε του συμποσίου της πίστεως˙ πάντες απολαύσατε του πλούτου της χρηστότητος. Μηδείς θρηνείτω πενίαν˙ εφάνη γάρ η κοινή Βασιλεία. Μηδείς οδυρέσθω πταίσματα˙ συγνώμη γάρ εκ του τάφου ανέτειλε. Μηδείς φοβείσθω θάνατον˙ ηλευθέρωσε γάρ ημάς ο του Σωτήρος θάνατος. Έσβεσεν αυτόν, υπ’ αυτού κατεχόμενος. Εσκύλευσε τον άδην ο κατελθών εις τον άδην. Επίκρανεν αυτόν, γευσάμενον της σαρκός αυτού. Και τούτο προλαβών Ησαϊας εβόησεν˙ ο άδης φησίν, επικράνθη, συναντήσας σοι κάτω.
Επικράνθη˙ και γάρ κατηργήθη.
Επικράνθη˙ και γάρ ενεπαίχθη.
Επικράνθη˙ και γάρ ενεκρώθη.
Επικράνθη˙ και γάρ καθηρέθη.
Επικράνθη˙ και γάρ εδεσμεύθη.
Έλαβε σώμα και Θεώ περιέτυχεν.
Έλαβε γήν και συνήντησεν ουρανώ.
Έλαβεν όπερ έβλεπε και πέπτωκεν όθεν ουκ έβλεπε.
Πού σου, θάνατε, το κέντρον;
Πού σου, άδη, το νίκος;
Ανέστη Χριστός και σύ καταβέβλησαι.
Ανέστη Χριστός και πεπτώκασι δαίμονες.
Ανέστη Χριστός και χαίρουσιν άγγελοι.
Ανέστη Χριστός, και ζωή πολιτεύεται.
Ανέστη Χριστός και νεκρός ουδείς επί μνήματος.
Χριστός γάρ εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκοιμημένων εγένετο.
Αυτώ η δόξα και το κράτος εις τους αιώνας των αιώνων.
Αμήν.
Χριστός Ανέστη ! Αληθώς Ανέστη !
Πέμπτη 24 Απριλίου 2008
Σήμερον κρεμάται επί ξύλου Σήμερον κρεμάται επί ξύλου, ο εν ύδασι την γην κρεμάσας. Στέφανον εξ ακανθών περιτίθεται, ο των αγγέλων βασιλεύς. Ψευδή πορφύραν περιβάλλεται, ο περιβάλλων τον ουρανόν εν νεφέλαις. Ράπισμα κατεδέξατο, ο εν Ιορδάνη ελευθερώσας τον Αδάμ. Προσηλώθη, ο νυμφίος της Εκκλησίας. Λόγχη εκαντήθη, ο υιός της Παρθένου. Προσκυνούμεν σου τα Πάθη, Χριστέ. Δείξον ημίν και την ένδοξόν σου Ανάστασιν.
Κυριακή 20 Απριλίου 2008
Θα άλλαζε ο κόσμος…Θα άλλαζε ο κόσμος… αν απαντούσαμε στα υπομονετικά κτυπήματα του Χριστού στη θύρα της καρδιάς μας.
Θα άλλαζε ο κόσμος… αν μικραίναμε κι εξαφανίζαμε τον εγωισμό μας.
Θα άλλαζε ο κόσμος… αν τη χαρά μας τη χαρίζαμε τους δυστυχισμένους της γης.
Θα άλλαζε ο κόσμος… αν πονούσαμε στον πόνο του συνανθρώπου μας .
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν περιορίζαμε την πολυτέλεια και τις σπατάλες μας .
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν κατανοούσαμε το νόημα της Σταυρικής Θυσίας.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν θεωρούσαμε αδελφό μας τον άρρωστο και το φυλακισμένο.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν νιώθαμε αδελφό μας τον ρακένδυτο και τον ξένο.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν προσκαλούσαμε στην οικία μας τον πεινώντα και τον διψώντα.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν κλαίγαμε για τα λάθη και τις παραλείψεις μας.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σηκώναμε το Σταυρό μας με υπομονή και εγκαρτέρηση.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν γινόμαστε σαν τα μικρά παιδιά.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σεβόμαστε την ανθρώπινη προσωπικότητα.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σταματούσαμε να κρίνουμε ο ένας τον άλλο.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν νιώθαμε ότι κάποιος αδελφό μας κρυώνει.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν αγρυπνούσαμε για τα παιδιά που πεινάνε.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν παρηγορούσαμε τους απελπισμένους.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν υποστηρίζαμε τους αδικημένους.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν βοηθούσαμε τους κατατρεγμένους.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν αγκαλιάζαμε με αγάπη και στοργή τους αποδιωγμένους της κοινωνίας.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν μιλούσαμε με ειλικρίνεια και ευθύτητα.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν οι ηγέτες των λαών μάθαιναν τι σημαίνει Αγάπη Χριστού.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν οι ηγέτες των λαών έβαζαν την ειρήνη στην καρδιά τους.
Θα άλλαζε ο κόσμος …αν οι μεγάλοι ηγέτες χάραζαν δρόμους αλληλεγγύης και βοήθειας.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν σταματούσαν οι ανόητοι εξοπλισμοί.
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν ο πόνος και οι κραυγές των θυμάτων των πολέμων γινόταν φωνή στην συνείδηση των «μεγάλων».
Θα άλλαζε ο κόσμος…αν ακολουθούσαμε την ανηφοριά του Γολγοθά…αν κατανοούσαμε…αν κλαίγαμε και πονούσαμε για τον πλησίον μας…αν ανοίγαμε την καρδιά μας και δίναμε την αγάπη μας στον άνθρωπο…αν προστρέχαμε…αν παρηγορούσαμε…αν προσφέραμε από το υστέρημα μας…
Θα άλλαζε ο κόσμος…
Πέμπτη 17 Απριλίου 2008
Πέμπτη 10 Απριλίου 2008
Αφιέρωμα : Ο Χριστός της Αγάπης .
Πέρασαν δύο χιλιάδες χρόνια πορείας Χριστού και ήδη είμαστε στον όγδοο χρόνο της 3ης χιλιετίας…
Κι έγιναν πολλά από τότε…και ημέρεψε λίγο ο άνθρωπος…κι άνοιξε η συνείδησή του…κι ήρθε κοντά του και τον συντρόφεψε η αγάπη και η κατανόηση και η ευσπλαχνία…
Κι η γυναίκα πήρε τη θέση που της ανήκε… κι ο δούλος ελευθερώθηκε… και σταμάτησαν να υπάρχουν δούλοι και αφέντες και μαύροι και άσπροι και κίτρινοι…
Και ξύπνησε ο άνθρωπος… κι άρχισε να γίνεται φίλος και μαθητής Χριστού και προς χάριν της Αγάπης του μαρτύρησε και θυσιάστηκε…
Κι άνοιξε κι η πόρτα της καρδιάς του και ξεπήδησαν θεϊκές αρετές …και καλοσύνη και ταπείνωση και δάκρυα αγάπης για τον άνθρωπο…
Κι ο Χριστός ήταν πάντοτε δίπλα μας … σε κάθε μας βήμα …κοντά μας σε κάθε δύσκολη στιγμή… και μας ενίσχυε… και μας στήριζε …και μας παρηγορούσε…και μας έδινε θάρρος κι ελπίδα…
Αυτό κάνει και τώρα με άπειρη με Αγάπη… και είναι συνεχώς κοντά μας…έτσι όπως είπε : " και ιδού εγώ μεθ’ υμών ειμι πάσας τας ημέρας έως της συντελείας του αιώνος. Αμήν". (Ματ.28 :20)
Τρίτη 8 Απριλίου 2008
Κυριακή 6 Απριλίου 2008
Περί αγάπης,ελπίδος και πίστεως.Γράφει ο Άγιος Ιωάννης της κλίμακος στον τριακοστό του λόγο :
…Πίστις, ελπίς ,αγάπη μείζων δε πάντων η «αγάπη» (Α΄Κορ. Ιγ΄13), διότι και ο Θεός αγάπη ονομἀζεται (Α΄Ιωάν. Δ΄16). Εγώ όμως την μία την βλέπω σαν ακτἰνα ,την άλλη σαν φως και την Τρίτη σαν ηλιακό δίσκο, και όλες μαζί σαν ένα φωτεινό απαύγασμα και μία και την αυτήν λαμπρότητα. Η μία, η πίστις, δύναται να επιτελέσει τα πάντα. Η άλλη, η ελπίς, περικυκλώνει με το έλεος του Θεού και δεν καταισχύνει τον ελπίζοντα. Και η Τρίτη, η αγάπη, δεν πέφτει ποτέ από το ύψος της ούτε σταματά από το τρέξιμό της ούτε επιτρέπει σ’αυτόν που επλήγωσε με τα βέλη της να ηρεμήσει από την «μακαρίαν μανίαν» που του επροξένησε.
2. Αυτός που θέλει να ομιλεί για την αγάπη είναι σαν να επιχειρεί να ομιλεί για τον ίδιο τον Θεόν. Η ανάπτυξις όμως ομιλίας περί Θεού είναι πράγμα επισφαλές και επικίνδυνο σε όσους δεν προσέχουν. Για την αγάπη γνωρίζουν να ομιλούν οι Άγγελοι, αλλά κι αυτοί ανάλογα με τον βαθμό της Θείας ελλάμψεώς τους. Αγάπη είναι ο Θεός, και όποιος προσπαθεί να δώσει ορισμό του Θεού ομοιάζει με τυφλό που μετρά στην άβυσσο τους κόκκους της άμμου..
3.Η αγάπη ,ως προς την ποιότητά της είναι ομοίωσις με τον Θεόν, όσο βέβαια είναι δυνατόν στους ανθρώπους. Ως προς δε την ενέργειά της, μέθη της ψυχής. Ως προς δε τις ιδιότητές της, πηγή πίστεως, άβυσσος μακροθυμίας, θάλασσα ταπεινώσεως.
4. Η αγάπη κυρίως είναι η απόρριψις κάθε εχθρικής και αντιθέτου σκέψεως, εφ’ όσον " η αγάπη ου λογίζεται το κακόν " ( Α΄Κορ.ιγ΄5). Η αγάπη είναι απάθεια και η υιοθεσία μόνο στην ονομασία διαφέρουν. Όπως ταυτίζεται η ενέργεια στο φως, στην φωτιά και στην φλόγα, έτσι να σκέπτεσαι ότι συμβαίνει και σ’ αυτές. Όσο ποσό, αγάπης λείπει. Τόσο ποσόν φόβου υπάρχει. Διότι όποιος έχει φόβο ή είναι γεμάτος από αγάπη ή είναι νεκρωμένος ψυχικά.
Aπό το βιβλίο "Κλίμαξ" Ιεράς Μονής Παρακλήτου -Ωρωπός Αττικής 2003.
Πέμπτη 27 Μαρτίου 2008
Αφιέρωμα : Ελληνική επανάσταση 1821
Λίγες λέξεις… λίγα λουλούδια…ένα κεράκι μνήμης και προσευχής…
Λίγες λέξεις… λίγα λουλούδια…ένα κεράκι μνήμης και προσευχής…
Ένα τραγούδι…ένα δάκρυ…μια φωτογραφία τους…
Ένα μικρό σημαιάκι με τη γαλανόλευκη…
Ένα κλαδάκι ελιάς…ένα χαμόγελο μικρού παιδιού…
Μια αναφορά στα ονόματα τους είναι ένα δείγμα της γενιάς μας ότι δεν τους ξεχάσαμε…
Και δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ…όσα χρόνια κι αν περάσουν…
Δε θα ξεχάσουμε τους Έλληνες που τίμησαν και Πίστη και Πατρίδα και Οικογένεια.
Ένα μικρό σημαιάκι με τη γαλανόλευκη…
Ένα κλαδάκι ελιάς…ένα χαμόγελο μικρού παιδιού…
Μια αναφορά στα ονόματα τους είναι ένα δείγμα της γενιάς μας ότι δεν τους ξεχάσαμε…
Και δε θα τους ξεχάσουμε ποτέ…όσα χρόνια κι αν περάσουν…
Δε θα ξεχάσουμε τους Έλληνες που τίμησαν και Πίστη και Πατρίδα και Οικογένεια.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)